"หิ่งห้อยที่ถูกกลบแสง" ตอนที่ 3
____________________
คำว่า "คิดถึง" ส่วนใหญ่เราก็ใช้กับคนที่เรารักเราคุ้นเคย แต่มาวันนี้ผมได้ใช้คำว่าคิดถึงกับสิ่งก่อสร้างทางจิตใจนั้นก็คือ "พระมหาธรรมกายเจดีย์" ผมอยู่ในเขตบุญพิเศษมาหลายวันแล้ว ชีวิตประจำวันเปลี่ยนไปหมด ก่อนหน้านี้ชีวิตผมอยู่กับการเทศน์สอนเด็กน้อย บางครั้งเสาร์อาทิตย์ก็มีจัดค่ายธรรมะตามที่ต่างๆทั่วประเทศ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตามถ้าผมอยู่วัด ผมจะมาบูชาเจดีย์ทุกวัน แล้วก็จะอัพภาพดอกไม้บูชาเจดีย์ลงในเฟสบุ๊ค ซึ่งนับรวมๆกันตอนนี้ก็เกือบพันครั้งแล้วครับ ที่เจดีย์มีองค์พระธรรมกายที่มีชื่อผมอยู่ 8 องค์ และร่วมในชื่อของหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยายอีกหลายองค์ องค์พระที่ผมสร้างในชื่อผมนั้นเป็นเพราะผมเคยอาพาธหนัก หนักแบบที่ใครๆก็ไม่คิดว่าจะหาย แต่มันก็หายอย่างที่ใครคาดไม่ถึง
____________________
และวันนั้นก็มาถึง วันที่ความคิดถึงรุมเร้าอย่างแสนสาหัส 5555 เลยต้องไปเจดีย์ให้ได้ แต่ก่อนหน้านั้นก็รู้ดีว่าฝั่งสองพันไร่นั้นไม่เหมือนเดิมแล้ว เราอาจจะเจอเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบจากนั้นเราจะเจออะไรอีกก็ไม่รู้ เอาล่ะ! เป็นไงเป็นกัน ช่วงเย็นๆผมก็มุ่งสู่ฝั่งสองพันไร่เลยครับ ออกประตู5 เข้าประตู 6 ฝานสำนักกัลฯ สื่อสารองค์กร พอหันซ้ายเท่านั้นแหละ โห! เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบหลายสิบนายอยู่ตรงแยก ชพส. แต่เหมือนเขาจะไม่สนใจเรา ผมก็เลี้ยวขวามุ่งสู่เจดีย์อย่างรวดเร็ว เดินๆในยามโพล้เพล้มองรอบๆตัวไม่เจอผู้คน รถลาก็ไม่เห็น ผมรู้สึกวังเวงมากๆเลยครับ คล้ายๆเรากำลังเดินเข้าไปในเมืองร้างที่อาจจะมีตัวอะไรโผล่มากัดเรา เดินๆไปก็นึกถึงหลวงปู่ไปภาวนาสัมมาอะระหังไป5555 ปลอดภัยแน่นอน
____________________
ผมเดินมาถึงข้างห้องแก้วก็ฉุกคิดได้ว่า เอ้.... ถ้าที่เจดีย์ไม่มีดอกบัวให้บูชาเจดีย์ล่ะ เพราะไม่แน่ใจว่าจะมีโยมนำดอกบัวมาวางในตระกร้าเหมือนเดิมรึเปล่า เลยเตรียมแผนสำรองครับ ระหว่างเดินก็มองข้างทางเผื่อเจอดอกไม้อะไรก็ได้จะได้นำไปบูชาเจดีย์ เดินเลยแจ่มจันทร์ผมก็เจอต้นเฟื่องฟ้ามีดอกสีแดงๆสวยงาม ก็เด็ดมาช่อเล็กๆแล้วรีบเดินไปเจดีย์ ผมมองไปที่วิหารคดมีไฟเปิดอยู่พอเดินอีกหน่อยก็เห็นเจดีย์ เจดีย์ก็มีไปส่องสว่างบูชาเปิดอยู่ ผมเริ่มมองเห็นคนบ้างไม่กี่คนก็เริ่มรู้สึกว่าแถวนี้น่าจะปลอดภัย555 และผมเห็นโยมผู้หญิงคนหนึ่งเอาไม้ถูพื้นผูกติดรถสามล้อไฟฟ้า แล้วก็วิ่งลากถูไปถูมาบริเวณจุดบูชาเจดีย์ มองไปที่จุดรับดอกบัวก็เห็นดอกบัววางอยู่จำนวนหนึ่ง แสดงว่าก่อนหน้านี้น่าจะมีคนมาบูชาเจดีย์ทุกวัน สาธุๆ
___________________
ความคิดถึงก็ได้ตอบสนอง ผมได้บูชาเจดีย์แล้วครับ แม้บรรยากาศรอบๆจะเงียบ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่มีญาติโยมสาธุชนมากมาย มีเสียงสวดธรรมจักร มีเสียงระฆังธรรม มีปานะมากมายที่โยมจัดถวายพระเณร ตอนนี้มันเงียบแต่ใจผมอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ผมมั่นใจในความดีมั่นใจในสิ่งที่หลวงพ่อสอน ขอแค่เรา "อดทนและรอ" แล้วเราจะชนะไปด้วยกัน
เล่าโดย
โรตีราดนมข้นหวานเยอะๆ
โรตีราดนมข้นหวานเยอะๆ
สาธุคะ
ตอบลบอนุโมทนาบุญกับความกล้าหาญ ที่หาญกล้าเข้าไปถึงมหาเจดีย์ เวลานั้น โยมยอมเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ช่วงรับบุญที่ประตูหนึ่ง ห้องน้ำหญิงสาหัสมาก ไม่ชินกับโพลิเมอร์ เลยเดินถายภาพดอกลั่นทมหน้าโบสถ์ ที่มีตั้งหลายสี แต่ละสี มีกลิ่นเฉพาะ สายตาเริ่มมองหายอดอะไรๆที่พอจะกินได้กับน้ำพริกที่ทางหอฉันให้มาเป็นกระปุกเล็กๆ เพราะ อาหารเป็นข้าวกับไข่นกกะทาพะโล้ มีกุนเชียงหวานๆกลมๆ หั่นใส่ลงไปด้วย คุณพระ !!!คุณเจ้า!!! นอนหลับยังฝันเห็นพะโล้ไข่นกกระทาน้อยๆ ลอยละล่องมาเลย.....
ตอบลบ