เรื่องของ "หลง"

เรื่องของ "หลง"
-----------------

เคยกลัวไหมครับ? ผมว่าดูเป็นคำถามที่ตลกเนอะ 55555 ชีวิตคนเรามันก็ต้องมีอะไรที่กลัวกันบ้างเพราะเราคือคน ธ ร ร ม ด า ไม่ใช่เทวดา ออ..ที่จริงเทวดาเขาก็ยังมีเรื่องต้องกลัวอยู่นะ อิๆ
-----------------

เช้ามืดที่ต้องไปบิณฑบาตที่เมืองแก้ว ชุดผมก็จะเป็นชุดแรกๆที่เริ่มเดินบิณฯ โดยจะวนเข้าตลาดก่อนจากนั้นก็จะมุ่งไปยังคอนโดด้านใน และก่อนที่เราจะพ้นเขตตลาดเมืองแก้วเราก็จะได้พบกับสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งนั้นคือหมา มันมีชื่อว่า "เจ้าหลง" เจ้าหลงเป็นหมาตัวป้อมๆสีแดงดำปากแหลมหางเป็นพุ่มๆ เมื่อเจ้าหลงเจอพระมันจะดีใจ มันจะถอนหายใจแรงๆหนึ่งครั้งแล้ววิ่งนำหน้าพระไปทางคอนโด เจ้าหลงจะวิ่งห่างพระประมาณ 20 เมตร แล้วหยุดรอพระเป็นระยะ ตอนที่มันหยุดรอพระมันจะหันไปทางทิศใต้ ผมเดาว่ามันคงมองหาแก๋งค์หมาสามตัวแน่เลยและขอเดาอีกว่าที่มันรอพระมาเพื่อจะเอาพระเป็นพวกในการออกไปฉี่ข้ามถิ่น แก๊งค์หมาสามตัวจะได้เกรงใจไม่รุมกันมัน
-----------------

ชีวิตนักสร้างบารมีถ้าไม่ระวังมันก็อาจจะเกิดความหวั่นไหวความกลัวขึ้นมาได้ แม้บางคนก็อาจจะถอยหลังกลับไปกินเหล้าเมายาผิดศีลผิดธรรมก็เป็นไปได้ หรือบางคนอาจกลัวใครเขาจะนินทาว่าร้ายที่เรามาวัดมาสะสมบุญก็เลยพาลไม่มาวัดซะงั้น ผมว่าความกลัวไม่ใช่เรื่องผิด แต่มันจะสมบูรณ์มากกว่านี้ถ้าเรารู้วิธีกำจัดและป้องกันความกลัวเหมือนกับเจ้าหลง เจ้าหลงกลัวแก๊งหมาสามตัว มันจึงรอพระที่มาบิณฑบาตเอาไปเป็นพวก มันจะหันมาดูพระเป็นระยะๆไม่ให้ห่างจนเกินไป ชีวิตนักสร้างบารมีของเราก็เช่นกัน ควรที่จะหันมาแลดูที่ศูนย์กลางกายเป็นระยะๆ ให้ใจได้อยู่กับองค์พระอยู่กับดวงธรรม เราก็จะเกิดความอบอุ่นใจและมีกำลังใจในการแก้ไขปัญหาชีวิต ชีวิตการสร้างบารมีของเราก็จะปลอดภัยจ้า

ผม=หลวงพี่

LP'Honn