สัตว์ประหลาดตนหนึ่งมีอวัยวะแค่ ตา กับ ตีน อวัยวะทั้งสองมีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตนเอง สัตว์ประหลาดตนนี้ใช้ชีวิตปกติสุขมาหลายพันปี แต่จู่ๆ ตีนก็พูดขึ้นว่า "เนี่ยยย ที่ตาได้ไปเห็นสิ่งต่างๆ สวยๆ งามๆ ก็เพราะตีนพาไป ฉะนั้นตีนจึงมีความสำคัญมากกว่าตา" ฝ่ายตาเมื่อได้ยินตีนพูดอย่างนั้นก็หงุดหงิดทันที แล้วจึงพูดตอบกลับไปว่า "ที่ตีนเดินไปที่ต่างๆ แล้วไม่เหยียบเศษแก้วหรือหนามนั้น ก็เพราะตาคอยดูทางให้ ฉะนั้นต่างต่างหากที่สำคัญกว่าตีน" หลังจากตีนได้ฟังคำของตา ตีนโกรธมาก ตีนจึงกระโดดไปมา พร้อมทั้งวิ่งไปทางหน้าผาเพื่อหวังจะขู่ตาให้เห็นว่าใครสำคัญกันแน่ ฝ่ายตาไปยอมแพ้ ตาจึงรีบหลับตาทันที ทำให้ทั้งตีนและตาล้มกลิ้งจนตกหน้าผาตายทั้งตีนและตา
สมัยผมอยู่ชมรมพุทธก็เคยเจอเรื่องตีนตาเนี่ยแหละ แต่ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ยกตัวอย่าง เช่น งานตักบาตรที่เราจะจัดกันทุกวันพฤหัสบดี จะมีฝ่ายงานต่างๆ มากมาย เช่น พิธีกร สวัสดิการ การเงิน อุปัฏฐาก สถานที่ แสงเสียง ระเบียบพิธี จัดรองเท้า ฯลฯ ตอนนั้นยังอยู่ปีหนึ่ง ไม่รู้ธรรมะอะไรมากมาย ได้มีโอกาสมาช่วยงานตักบาตรของชมรมพุทธ มาช่วยก็ไม่ได้หวังบุญเท่าไหร่ครับ แต่ที่หวังแน่ๆ คือ น้ำเต้าหู้ปาท่องโก๋ที่พี่เขาจะมอบให้น้องๆที่มาช่วยงานหลังจากเก็บงานตักบาตรเสร็จ 5555 เห็นแก่กินนะเนี่ย ทำไงได้ของฟรี ชอบๆ อะ..เข้าเรื่องๆ แรกๆผมไปช่วยงานตักบาตรก็ถูกให้ไปช่วยสถานที่ หลายๆครั้งก็ไปช่วยสถานที่ บางครั้งก็ไปช่วยจัดรองเท้าคนที่มาใส่บาตร จัดจนเจ้าของรองเท้าหารองเท้าตัวเองไม่เจอ เพราะมันเป็นระเบียบมาก มีช่วงหนึ่งมีความคิดว่า เอ....ทำไมเราต้องมาทำหน้าที่นี้ด้วย จบงานทีไรเหงื่อชุ่มเสื้อทุกที ทำไมเราไม่ได้ไปอยู่หน้าที่อื่นบ้างนะ หรือว่าเรา "ไม่ใช่คนสำคัญ" โชคดีของของผมที่ได้เจอพี่คนหนึ่งอธิบายว่า "ทุกคนสำคัญหมด เพราะเราจัดงานตักบาตรร่วมกัน เมื่อจบงานทุกคนก็จะได้บุญด้วยกัน และทุกๆตำแหน่งหน้าที่สามารถฝึกตัวเราให้มีคุณธรรมที่สูงขึ้นได้"
พอผมมาอยู่ปีสอง ได้รับมอบหมายจากพี่ประธานชมรมให้เป็นเฮดตักบาตร ก็จะพยายามบอกกับน้องๆทีมงานว่า "ทุกคนสำคัญนะครับ ไม่ว่าจะรับบุญตำแหน่งไหน เราก็จะได้บุญด้วยกัน" ผมกลัวน้องจะคิดแย่ๆ เหมือนสมัยผมเรียนปีหนึ่ง
สุดท้ายผมว่าตำแหน่งหน้าที่จัดรองเท้านี้ มันสุดยอดเลยนะครับ โดยเฉพาะเรามายืนดูเจ้าของรองเท้ามาเอารองเท้าแล้วทำตาโตใส่หมู่รองเท้าที่เรียงเป็นแถวเป็นแนว 55555
พระวีรชาติ มเหสกฺโข (หลวงพี่ฮอน)
วศ.บ. เครื่องกล ม.บูรพา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น