"หิ่งห้อยถูกกลบแสง" ตอนที่ 1
___________________
20 กว่าวันแล้วที่ผมอยู่ในสถานการณ์บุญพิเศษ ในเขตบุญสถานที่ผมคิดว่าใหญ่ที่สุดในโลกนั้นก็คือ "วัดพระธรรมกาย" และมีอะไรหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับผม แต่ที่สังเกตได้ชัดเจนคืออะไรรู้ไหมครับ? ลองทายดู... อิๆ นั้นก็ คือ "น้ำหนักผมลดไป 2 กิโล" 55555 ที่ผ่านมาโยมแม่ก็บอกให้ลดโยมพ่อก็บอกให้ลดแต่ทำไม่ได้สักที เพราะรู้ว่าตัวเองอยู่ในกลุ่มประเภทรักษาศรัทธา 5555 อยู่ง่ายฉันง่ายว่างั้น ^-^
__________________
จำได้ว่าวันแรกที่มีสถานการณ์ ผมเพิ่งกลับจากไปสอนธรรมะให้กับเด็กอนุบาลสาม นั่งรถจะถึงวัดอยู่แล้วดันโดนน้องเจ้าหน้าที่โบก น้องเจ้าหน้าที่ถาม "หลวงพ่อจะไปไหนครับ" ผมนี่ตกใจเลย ที่ตกใจเพราะน้องเจ้าหน้าที่ดันมาเรียกผมว่า "หลวงพ่อ" ได้ไง ผมเพิ่งเลขสามเอง 55555 ผมก็ตอบไปว่าจะกลับวัดพระธรรมกายเพิ่งไปเทศน์เด็กมา น้องเจ้าหน้าที่ก็บอกกลับมาว่า "ไม่ได้นะครับ ห้ามเข้าเด็ดขาด นิมนต์หลวงพ่อไปหาวัดอื่นจำวัดนะครับ" จากนั้นน้องเจ้าหน้าที่ก็ขออนุญาตถ่ายรูปผม โอ้โฮ! รู้สึกเหมือนดารา อยากถ่ายก็ถ่ายครับ ตามปกติใครมาถ่ายรูปผม ผมจะยิ้มให้กล้องตลอด เพราะผมถือว่าเรายิ้มแค่แป๊บเดียว แต่ภาพที่ได้มันจะ "ยิ้มไปตลอดกาล" ก่อนมาบวชยังมีคนแซวผมว่า "ยิ้มหวาน" เลยครับ 55555
___________________
งานเข้า! เขาบอกให้หาวัดนอน ปรึกษากับสารถีเราจะไปนอนกันที่วัดไหนดี ไม่มีวัดไหนที่เราคุ้นเคยแถวๆนี้เลย ผมก็เลยเสนอไปว่า เอางี้.. เดี๋ยวเราลองเลี้ยวเข้าไปในซอยข้างหน้าดูเผื่อจะเจอวัดสักวัด ผมเข้าซอยนั้นออกซอยนี้ เข้าซอยนี้ออกซอยนั้น ไปๆมาๆ บังเอิ้ญ บังเอิญ ดันมาโผล่ที่วัดพระธรรมกายซะได้ ไม่รอช้ารีบกลับเข้าไปสร้าง" บุญพิเศษ" ดีกว่า 5555
สาธุคะ
ตอบลบอนุโมทนาบุญค่ะ วันแรกที่เข้ามา โยมเดินทางจากบ้านมาถึงวัดตอนห้าทุ่ม พักค้างในห้องแก้วสารพัดนึก ตีสองเดินทางจากห้องแก้ว มาที่หอฉัน ตอนหกโมงเช้าได้ข่าวว่าเจ้าหน้าที่ปิดประตู6 สิ่งของที่นำติดตัวมามีแค่เสื้อผ้าสองชุดเท่านั้น อุปกรณ์อย่างอื่นไม่มี เป็นอันว่า เช้าวันนั้น ไม่ได้แปรงฟัน อิอิ ทำหน้าที่ช่วงสาย ที่ประตู5 บริเวณที่พิมพ์พระ สวดธัมมจักก์ แข่งกับเสียงเจ้าหน้าที่ด้านกำแพงเมืองแก้วมณี ....
ตอบลบ