มาซัลโวคนพาลกัน

มาซัลโวคนพาลกัน

สงครามจะแพ้ชนะกันไม่ได้อยู่ที่จำนวนกำลังพลแต่เพียงอย่างเดียว ยังมีปัจจัยหลายอย่างประกอบด้วย หนึ่งในนั้น คือ ชัยภูมิ

ไปเมืองจันครั้งแรกๆ โยมพาไปที่หนึ่ง จำชื่อไม่ได้แล้ว มันมีปืนใหญ่โบราณหลายกระบอกอยู่บนเนินสูง หันหน้าออกไปที่ทะเล ได้ไปยืนอยู่ตรงปืนใหญ่ก็เลยรู้ว่าทำไมต้องอยู่บนเนินสูง เพราะมันเห็นได้ไกล ข้าศึกวิ่งมาแต่ไกลจะได้ซัลโวทัน โอ้ย...บาปๆๆ

ชีวิตนักสร้างบารมีก็เช่นกัน เมื่อต้องเจอกับคนพาลที่มีอำนาจยิ่งใหญ่อลังการงานสร้างสะพานยาวข้ามโลก(เวอร์นิสนะ) เราก็ต้องหาชัยภูมิของเรา โดยนั่งรถไปที่อีสาน ไม่ใช่ล่ะ! เข้าเรื่องๆ โดยต้องทำในสิ่งที่เราถนัด แต่ก่อนจะว่าเรื่องที่เราถนัด ไปดูสิ่งที่คนพาลถนัดก่อน คนพาลถนัดข่มขู่ กล่าวตู่ พูดปด ใส่ร้าย ใช้กำลัง ปิ้นป้อน บิดเบือน อ้างกฎทั้งที่ตนไม่ทำตามกฎ อะไรอีกล่ะ ไปนึกเองล่ะกัน 555 เนี่ย! ถ้าพวกเราลงไปใช้วิธีแบบนั้น เราแพ้คนพาลแน่นอนเพราะเราไม่เก่ง ไม่ใช่ชัยภูมิของเรา

แล้วเราเก่งอะไร เราเก่ง ใส่บาตร ถวายสังฆทาน ปล่อยนก ปล่อยปลา ปล่อยกบ ปล่อยเขียด รักษาศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๑๐ ศีล ๒๒๗ นั่งสมาธิ สัมมาอะระหัง ฟังธรรม แผ่เมตตา ชี้แจงความจริง ใจใส ถวายปานะพระ(ที่กำลังพิมพ์55) กวาดลานวัด ล้างวิมาน(ห้องน้ำ) เก็บเพชรพลอย(ขยะ) ฯลฯ เนี่ย แบบนี้เราถนัด เป็นชัยภูมิของเรา เราก็อยู่ตรงเนี่ยแหละ อยู่แล้วใจสูง จะได้เห็นคนพาล จะได้ซัลโวคนพาลได้ เราอย่าลงจากเนินไปข้างล่างเลยมีแต่เสียกับเสีย

เจริญพร

LP Honn