เด็กชมรมพุทธ ม.บูรพา ตอนที่ 5 ผมเหนื่อย
เด็กชมรมพุทธ ม.บูรพา ตอนที่ 5
ผมเหนื่อย ผมง่วงนอน ทำไมเราจะต้องมาทำงานอะไรอย่างนี้ด้วย? เรามาเรียนหนังสือนะ! ไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้ ##
ตอนผมเรียนที่มหาลัยตอนปีหนึ่ง ผมว่าผมชอบบรรยากาศชมรมพุทธนะ มีแต่คนนิสัยดี มีศีลมีธรรม พูดจาไพเราะ และพี่ๆชมรมชอบซื้อขนมมาเลี้ยงด้วย 555 ชอบม๊วกเลยของฟรีเนี่ย^-^ ก็เลยไปมันทุกวัน ทำวัตรเช้าทำวัตรเย็นไม่ขาด สวดมนต์จนปิดหนังสือสวดได้เลย เก่งไหมล่ะ555 นั่งสมาธิได้เป็นชั่วโมงๆ ทั้งเมื่อย หลับ ฟุ้ง ครบวงจร
แต่ตอนนั้นมีเรื่องที่ผมไม่เข้าใจอยู่เรื่องหนึ่ง คือ ช่วงนั้นที่ชมรมพุทธจะจัดกิจกรรมเทเหล้าเผาบุหรี่ ผมก็ว่าเป็นเรื่องดีนะ แต่ๆๆ ตอนเตรียมงานนี่สิ ทำไมเราจะต้องทุ่มเทอะไรขนาดนี้ด้วย เขียน cutout ถึงตีสองตีสาม จัดดอกไม้ในงานถึงเช้า ตอนนั้นอยู่ดึกดื่นก็ยังกลับหอไม่ได้ เพราะชมรมส่วนใหญ่มีแต่พี่ผู้หญิง ต้องรอกลับพร้อมๆกันเพื่อความปลอดภัย แล้วมันเป็นอย่างไรล่ะ ก็ง่วงไง เหนื่อยด้วย เริ่มเซ็งนิดๆแล้ว เลยมีเรื่องสงสัยในใจว่า วัดพระธรรมกายเขาสอนคนแบบไหนเนี่ย จึงทำให้พี่ๆเขาไม่ห่วงสุขภาพ ไม่ห่วงเรื่องเรียนกันเลยเหรอ เงินทองก็ไม่ได้สักบาท มาอดหลับอดนอนทำไม? แต่ก็ไม่ได้ถามพี่เขาหรอกเห็นวุ่นๆอยู่ อีกใจก็อดชื่นชมพี่ๆชมรมไม่ได้ สู้กันทุกคนเลย
คำถามในใจตอนนั้น มาได้คำตอบตอนมาบวชภาคฤดูร้อน ในโครงการธรรมทายาทรุ่นที่ 32 โอ้โฮ! ผมเข้าใจแล้ว ผมเข้าใจแล้ว ว่าทำไมพี่เขาถึงได้ทุ่มเทขนาดนี้ อยากรู้ไหมล่ะ...
เฉลย มด 3 ตัว
เพราะที่วัดพระธรรมกายมีบุคคลต้นแบบในการสร้างบารมีแบบ เ อ า ชี วิ ต เ ป็ น เ ดิ ม พั น คือ พระเดชพระคุณหลวงพ่อของเรานี่แหละ แม้ท่านจะอายุมากแล้ว ท่านก็ไม่เคยหยุดในการสร้างความดี ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้กับลูกๆทุกคน..
แต่คนข้างนอกเขาไม่รู้หรอก เขาก็ว่าไปต่างๆนาๆ แต่ถ้าใครอยากจะรู้จริงๆละก็ มาๆ มาอบรมธรรมทายกันนะครับ
เสียเหงื่อให้งานบุญ ดีกว่าเสียน้ำตาให้ยาเสพติด
/ภาพประกอบน่าจะมาจากเตรียมงานจุดประทีปวันพ่อ/
พระวีรชาติ มเหสกฺโข (หลวงพี่ฮอน)
วิศวกรรมศาสตร์ เครื่องกล ม.บูรพา
เจริญพร..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น