ศึกสงครามย่อมต้องมีผู้ที่สูญเสีย

ศึกสงครามย่อมต้องมีผู้ที่สูญเสีย สงครามแห่งจิตวิญญาณก็เช่นกัน

พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า "การสละโลกียวิสัยออกบวช ก็ยาก
การจะยินดีในเพศบรรพชิต ก็ยาก " ชีวิตคนเรานั้นต้องการความสุข แต่ความสุขในโลกนี้คงแบ่งเป็นสอง คือ ความสุขแบบชาวโลกทั่วไป และความสุขจากการปฏิบัติ ผู้ที่ตั้งใจออกบวชก็มุ่งหวังความสุขจากการปฏิบัติเป็นหลัก แต่เมื่อใดที่มีเหตุให้เหินห่างจากความสุขจากการปฏิบัติ จิตก็จะเริ่มไขว่คว้าความสุขแบบชาวโลกมากขึ้น ชีวิตการบวชก็จะไม่ยั่งยืนเหมือนไม้ใกล้ฝั่ง

งานพระศาสนาที่ทำก็เพื่อเผยแผ่ ส่วนอนิสงส์ก็คงเป็นบารมีติดตัวไป งานพระศาสนาอาจจะยิ่งใหญ่มีคนมาร่วมมากมาย แต่หากละเลยการฝึกจิตชีวิตสมณะก็จะอยู่ในอันตราย เพราะชีวิตสมณะเหมือนอยู่ในดงแห่งศาสตราวุธ เผอเรอเป็นเสร็จทุกราย ชีวิตพระเหมือนทหารทำการรบ ต้องรักษาชีวิตเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ ทหารที่มีชีวิตเท่านั้นที่จะสามารถทำการรบได้

ทุกครั้งที่เพื่อนทหารล้มลงสิ้นลมหายใจ คงได้แค่เหลี่ยวมองเนื่องเพราะต้องทำการรบต่อไป แต่ในใจก็สัญญาอยู่ว่าเมื่อเสร็จศึกแล้ว ก็จะกลับมาหา เพื่อ "พานายกลับบ้านของเรา ณ แดนไกล ที่เราจากมา"

Lp Honn