คำว่าผู้นำบุญ ผมได้ยินมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยแล้ว ตามความเข้าใจของผมก็คือคนที่ไปวัดบ่อยๆนั้นแหละ แล้วชีวิตช่วงก่อนบวชก็ไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่านี้ สร้างบารมีก็อยู่แต่ในวงเด็กมหาลัยเป็นหลัก ทำกิจกรรมชมรมพุทธ จัดค่าย ชวนน้องๆมาอบรมธรรมทายาท แม้มาบวชแล้วก็ยังไม่พ้นเรื่องนี้ ส่วนใหญ่ไปลงเทศน์สอนแต่น้องๆตามมหาลัยต่างๆ ซึ่งเราเห็นภาพมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งจึงไม่ยากอะไรที่จะทำหน้าที่
แล้วเรื่องมันก็มาถึง เมื่อพระน้องที่ดูแลจังหวัดจันทบุรีไม่สามารถเดินทางไปทำหน้าที่ได้ โยมเขานิมนต์พระชมรมพุทธให้ไปช่วยชวนเด็กบวชเณร มองซ้ายมองขวาไม่มีรูปไหนว่างเลย นอกจาก...ผมเอง แป้ววว! ผมไม่เคยชวนเด็กบวชเณรมาก่อนเลย ที่ผ่านมาชวนแต่น้องมหาลัยบวช โอ้ยๆ ทำไงดี อืม...เอาก็เอาครับ
ผมเดินทางจากวัดพระธรรมกายไปจังหวัดจันทบุรีใช้เวลาประมาณสี่ชั่วโมง ไปพักที่ศูนย์กัลยาณมิตร ไปถึงก็พักเลยครับมันค่ำๆแล้ว แต่ท่านครับ ผมนอนไม่หลับ ผมกังวลมาก เราจะสอนจะชวนเด็กบวชอย่างไรดี สื่อที่เตรียมมาก็มีแต่ที่ใช้ชวนเด็กมหาลัยบวช นั่งสมาธิก่อนนอนไม่นิ่งเลยก็ปล่อยหลับไปทั้งๆ อย่างนั้นแหละ
เป้ง! สนามแรกแห่งการชวนเด็กบวชสามเณร คือ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ผมขึ้นไปที่ห้องอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับจริยธรรม ไปถึงผมก็รีบต่อสายภาพสายเสียงเลย เพราะกลัวสื่อเปิดไม่ได้ ระหว่างเตรียมๆอยู่ ก็เริ่มมีโยมๆที่เราไม่เคยเจอกันมาก่อนเดินเข้ามา ผมก็ทักทายปกติ แล้วจดจ่ออยู่กับเรื่องเทศน์ ที่โรงเรียนนี้เหมือนจะยกคาบจริยธรรมให้เราเลย หมายความว่าเราจะได้เจอเด็กทั้งโรงเรียน เขาให้เทศน์รอบละสามสิบถึงสี่สิบนาที เป้าหมายคือน็อคใบสมัครให้ได้ ตอนนั้นตรึงมากครับ ทั้งๆที่เป็นห้องแอร์แต่เหงื่อออก 555 ก็มีแต่คนคาดหวังเรานิหน่า
ยกแรกเริ่มขึ้น เด็กเต็มห้องเรียน ผมเทศน์ขัดๆเกร็งๆ พอจบรอบแรก ได้ใบสมัครนิดเดียวTT โยมท่านหนึ่งก็เข้ามากราบแล้วถวายคำแนะนำต่างๆนาๆ รอบสองผมไม่สนใจแล้ว ผมจะเทศน์แบบที่ชวนเด็กมหาลัยบวชเลย รอบนี้ค่อยดีขึ้นมาหน่อย ใบสมัครมากกว่ารอบแรก พอตอนเย็นก็กลับมาพักที่ศูนย์ ผมก็ซ้อมเทศน์คนเดียวในห้องจนถึงตีสอง พร้อมทั้งวางแผนว่า เพื่อให้ได้ใบสมัครเยอะๆ เราต้องใช้ทหารราบด้วย ก็คือโยมๆผู้นำบุญนี่แหละ ไปชวนมาช่วยกัน หลังเทศน์ให้แบ่งกลุ่มคุยกับเด็ก แก้ปัญหาทีละคน
วันที่สองโยมผู้นำบุญมามากกว่าวันแรก วันนี้สนุกมากครับ เด็กทั้งฮาทั้งร้องไห้ทราบซึงในพระคุณพ่อแม่ เทศน์จบตามแผนแบ่งกลุ่มครับ ทหารราบลงเชียร์รายคน ผลสำเร็จจึงเกิดอย่างมาก บางรอบส่งใบสมัครยกห้องเลย ผมปลื้มมากๆ
ตอนหลังๆ ผมมารู้ว่าโยมที่มาเนี่ย ต้องทิ้งงานเลยทีเดียว บางคนเป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่โต ก็แวบมาทำหน้าที่ พอเสร็จก็แวบไปทำงานต่อ สุดยอดเลยครับ หลวงพ่อธัมมชโยท่านได้สร้างเพชรแท้กระจายไปทำหน้าที่ทั่วโลกเลยทีเดียว ออ...เรื่องหนักใจอีกเรื่องเวลามาเมืองจันฯ คือ ภั ต ต ร า ห า ร เยอะมากกก จุกทุกเมื้อเลย อาจกลิ้งกลับวัดได้ 5555
ผมได้ข้อคิดนะครับสำหรับเรื่องนี้คือ หลวงพ่อท่านเป็นสุดยอดนักฝึกคนจริงๆ ไม่ใช่เฉพาะลูกพระลูกเณร แม้แต่ญาติโยมที่ต้องทำมาหากิน หลวงพ่อท่านยังสามารถฝึกให้รักในบุญให้เห็นคุณค่าของการสร้างบุญได้ ปกติเราจะเห็นญาติโยมแค่ถวายทานอย่างเดียว ยากที่จะเห็นมาลุยลงพื้นที่ชวนคนทำความดีอย่างนี้ นี่แหละครับเราจึงเรียกโยมๆเหล่านี้ว่า "ผู้นำบุญ" สมกับเป็นบุคคลอัศจรรย์ของโลกจริงๆ สาธุๆๆ
Lp Honn
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น