"ปกติ" เย้^-^

๖ เมษายน แต่เป็นปี ๕๔
ตอนนั้นรับบุญเป็นพระพี่เลี้ยงธรรมทายาทอยู่ ตีสี่ตื่นเพื่อมาเตรียมตัวพาพระน้องในกลุ่มตั้งแถวเช็คชื่อ พอจะลงจากกุฏิเห็นบันไดกุฏิมีจำนวนขั้นเพิ่มขึ้นก็คิดว่าน่าจะเป็นอาการ เพิ่งตื่นนอนตาเลยมัวๆ จึงได้ก้าวลงไปเหยียบบันได แต่ที่เหยียบมันคืออากาศ ปังๆๆ ตกบันไดครับ ลุกได้ก็รีบไปห้องน้ำเลย ไปดูที่กระจก เห็นหนังตาตก ลูกตาทั้งสองข้างเขเข้ามาแนวกลาง มองสิ่งต่างๆเป็นดับเบิลทุกอย่าง เสาไฟหนึ่งต้นมองเป็นสองต้น พระเพื่อนหนึ่งรูป เรามองท่านมีฝาแฝดยืนคู่กัน
กระบวนการักษา
ไปเข้าเครื่องที่ต้องนอนแล้วเข้าไปในอุโมงค์ดูว่ามีก้อนเนื้อในสมองรึเปล่า ปรากฏว่า "ไม่มี" เย้^-^
ไปหาหมอตาวัดความดันตานั้นนี้ ปรากฏว่า "ปกติ" เย้^-^
หมอสันนิษฐานว่าเราเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง MG เลยให้ยา MG มากินก่อน แล้วค่อยมาหาหมอจันทร์หน้า
ตอนนี้นอกจากหนังตาตก ตาเข ก็ยังมีอาการกลอกลูกตาไม่ได้ ปากเริ่มเบี้ยว พูดไม่ค่อยชัด ปวดเบ้าตา ชาปลายนิ้ว
ไปหาหมอ หมอส่งเลือดไปตรวจพิเศษเข็มละสามพันกว่าบาท ผลปรากฏว่า "ปกติ" เย้^-^
หมอเลยให้ไปเข้าแลปช็อตด้วยไฟฟ้า ๖๐ โวลต์ ช็อตรอบแรกบอกกราฟไม่สวยขอช็อตใหม่ ช็อตเสร็จมาดูกราฟ ผลปรากฏว่า "ปกติ" เย้^-^ แต่เราเจ็บน้ำตาไหล
ช่วงนี้เพิ่มยามาอีกตัวเป็นยาสเตียรอยด์ ฉันแล้วสิวขึ้นที่คอด้วย
ไปหาหมอมาหลายรอบก็ยังสรุปไม่ได้ว่าเป็นโรคอะไรแน่
อันตัวเราก็เลยสรุปเองว่าอันตัวเราเป็นโรค "กรรม"

กระบวนการรักษา
ทำใจใสๆ
นึกถึงบุญที่เคยทำมา(ชมรมพุทธ บวช กฐิน ลานธรรม เสาแก้ว โมดูล เสาค้ำฟ้า วิหารหลวงปู อาคาร ๖๐ ปี หอฉัน หล่อหลวงหลวงปู่ ฯลฯ..ปลื้ม)
อุทิศบุญให้คู่กรรมคู่เวร
ขอบารมีธรรมมหาปูชนีย์จารย์
บูชาเจดีย์เช้าเย็น
สร้างพระธรรมกายประจำตัว ๗ องค์
นั่งสมาธิมากๆ
สวดสรรเสริญหลวงปู่เช้ากลางวันเย็น
ร่วมบุญบูชาข้าวพระ
ร่วมงานจุดประทีปวันวิสาขบูชา(วันนี้เห็นประทีปมากกว่าคนอื่นเขา ถ้าเขาเห็นแสนดวงแต่เราเห็นสองแสนดวง^-^"
.
.
ฯลฯ
นอนศูนย์พยาบาลสองเดือน อาการดีขึ้น เลยขอมารับบุญต่อ พระอาจารย์ท่านเลยให้เป็นพระพี่เลี้ยงรุ่นเข้าพรรษาต่อ ระหว่างนั้นก็ยังไปหาหมออยู่ จนน้ำท่วมโรงพยาบาลเลยเลิกไปหา สรุปเองว่า "ฉันหายแล้ว" ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไปหาหมอเลย
สิ่งที่ได้ตอนอาพาธ
-นึกถึงในอดีตว่าเราเต็มที่กับการสร้างบุญรึยัง
-นึกถึงว่าถ้าหายอาพาธนะจะสร้างบุญให้เต็มที่เลย
-นึกถึงความโชคดีมีบุญที่มาเจอครูบาอาจารย์
...

พระวีรชาติ มเหสกฺโข