มะพร้าวพาไป

มะพร้าวพาไป!

ณ บางแสนมีมหาลัยแห่งหนึ่งอยู่ใกล้ทะเล เด็กที่มาเรียนที่เนี่ยหน้าตาพอไปวัดไปวาได้สบาย แหะๆ หมายถึงตัวผมเองนี่แหละ ก็เล่นไปวัดยังกะไปห้างแหลมทอง น้อยสุดๆ ก็ไปเดือนละครั้ง ถ้ามีจัดคงจัดค่ายเสาร์อาทิตย์ก็จัดไป เสื้อค่ายสีขาวๆ จะบอกให้เต็มตู้เลยครับ ไม่รู้ทำไมพี่ๆชมรมพุทธไม่ทำกางเกงค่ายบ้างจะได้มาใส่เข้ากับเสื้อขาวในตู้5555 อะ..แซวเล่นนะครับ ผมชอบเสื้อค่ายทุกตัวเลย ใส่ไปไหนมาไหนเนี่ยยืดตลอด เพราะมันเป็น...เสื้อยืด ตะลึงตึงโปะ

ท่านมาบางแสนท่านนึกถึงอะไร หมึก กุ้ง ข้าวหลาม ขนมจาก ฯลฯ รายการที่ว่าข้างต้นอ่ะ มันไม่ได้อยู่ในใจผมเลย สำหรับผมแล้วบางแสนผมนึกถึง ม ะ พ ร้ า ว ทำไมล่ะ ทำไมนึกถึงมะพร้าวครับ จะเล่าให้ฟัง ผมเจอเธอเมื่อตอนเรียนปีสอง ไม่ใช่ล่ะ! มะพร้าวที่มันเป็นลูกๆครับ ไม่ใช่ชื่อคน5555  เรื่องมันเกิดเมื่อสมัยผมเรียนปีสองเนี่ยละครับ ผมเป็นเด็กธรรมดาเรียบร้อยบุหรี่ไม่สูบเหล้าไม่กินกลางคืนไม่เที่ยว ท่านอาจทำหน้าสงสัย มันมีเด็กมหาลัยแบบนี้ด้วยเหรอ มีครับท่านลองแอบไปดูที่ชมรมพุทธสิ เพียบเลย เชิญเลือกได้ตามสะดวก หุๆๆ ไม่ใช่แมวนะ

ช่วงเทอมหนึ่งปลายๆ พี่ๆชมรมจะพาน้องๆไปเดินบอกบุญกฐินตามที่ต่างๆ เพื่อที่เราจะมาร่วมบุญกันที่วัดพระธรรมกาย ใส่ชุดนิสิตสุดเท่ มือถือกล่องหรือซองกฐิน มีโทรโข่งยิงประกาศไปตามทิศต่าง เดินไปไปหาผู้คนตามร้านตามบ้าน ทำมากทำน้อยเราก็ปลื้มใจ ให้เขาได้มีโอกาสทำบุญก็แล้วกัน มีอยู่วันหนึ่งเราไปเริ่มต้นที่ตัวเมืองชลบุรี ไล่มาถึงตลาดนัด JJ แยกบางแสน หน้ามหาลัย แล้วจะเดินกลับชมรม ก่อนถึงเป้าหมายพวกเราต้องเดินผ่านลานธรรม โป๊ะ! มะพร้าวหล่นใส่หัวผม น้ำมะพร้าวอาบหัวอาบหน้าผม ผมนั่งลงมึนๆอยู่ที่พื้น เพื่อนผมก็รีบเอามอเตอร์ไซค์มารับผมไปส่งที่ชมรม ผมมึนไปวันกว่าๆ กลายเป็นว่ากฐินวัดพระธรรมกายปีนั้นแลกมาด้วยน้ำมะพร้าวที่ผ่านมาจากหัวผม

ฉะนั้นผมเห็นลูกมะพร้าวน้ำมะพร้าว ผมจะนึกถึงบุญกฐิน แต่แค่เห็นก็พอนะ ไม่ต้องหล่นมาอีกรอบ ตอนนี้บวชแล้วไม่มีผม เดี๋ยวที่ไหลมามันจะมีน้ำสีแดงๆ 55555

Lp Honn