ไปหาที่นั่งสมาธิเงียบๆข้างบ่อน้ำ ในใจก็คิดว่าแถวนี้จะทีงงมีงูไหม ถ้ามันกัดเราก็ไม่เป็นไร มีรถพาโรงพยาบาลฉีดยาสักเข็มก็หาย เพื่อความไม่ประมาทก็แผ่เมตตาก่อนนั่งละกัน นั่งไปสักชั่วโมงได้ยินเสียงใบไม้แห้งขยับอยู่ด้านหลัง ก็คิดว่าคงเป็นหมาน้อยที่เราเคยไปเล่นกับมัน พอหันไปมองด้านหลังเท่านั้นแหละ งูงงงงงงง! ไม่ใช่แค่ตัวเดียวแต่มีถึงสองตัว ด้วยสติที่เราฝึกมาอย่างดีถึงหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ สามารถทำให้เราเปลี่ยนอิริยาบถจากนั่งเป็นยืนเพียงเสี้ยววินาที ฝ่ายงูสองตัวก็เหมือนจะตกใจพระ งูตัวแรกกระโดดลงบ่อไปเลย ที่บอกว่ากระโดดคือมันลอยพุ่งไปในบ่อน้ำเลย ส่วนอีกตัวก็เลื้อยข้ามถนนไป พองูไปคนงานก็มาตัดหญ้าพอดี เราก็เลยต้องหาที่นั่งสมาธิใหม่ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "อย่าไว้ใจใบไม้แห้ง"
พระวีรชาติ มเหสกฺโข
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น