พระเจอคนเขี่ย

 ๑๒ ม.ค. ๕๙ วันนี้เดินทางไปที่วัดกู้เพื่อดูแลเด็กนักเรียนที่มาช่วยพัฒนาวัด ทีมงานชมรมพุทธไปถึงก็เพลพอดี เลยพาน้องๆไปหาที่ทานข้าวเพลกัน ว้าวๆ ได้ที่บนโป๊ะริมน้ำเจ้าพระยาลมเย็นสบายดี 
กำลังจะเดินไปที่โป๊ะก็เห็นโยมคุณตากำลังเอาไม้เขี่ยๆผักตบชวาอยู่ ก็เข้าไปขออนุญาตโยมคุณตาใช้พื้นที่ทานข้าวเพลกัน น้องๆเขาก็ไปปูเสื่อที่พื้นริมโป๊ะด้านหนึ่ง เราเป็นพระก็มานั่งม้านั่งริมโป๊ะอีกด้านหนึ่ง น้องถวายข้าวกล่องที่นำติดมาจากวัดหนึ่งกล่อง ขนม ผลไม้ น้ำอัดลม ฯลฯ แล้วน้องก็ให้ข้าวโยมคุณตาพร้อมน้ำดื่มหนึ่งชุด โยมคุณตาก็มานั่งม้านั่งฝั่งเดียวกับพระแต่นั่งห่างๆ ระหว่างที่โยมคุณตาทานข้าว โยมคุณก็เล่าเรื่องต่างๆมากมาย ลองอ่านดูนะ

โยมคุณตาอายุ ๘๘ ปี
เคยเป็นทหารกับตำรวจ
มีลูกห้าคน
เล่าเรื่องพระนางเรือล่ม โยมคุณตาไปอ่านจากหอสมุดแห่งชาติ
เล่าเรื่องจอมพลสมัยก่อน
เล่าเรื่องสะพานแห่งหนึ่งที่ตั้งชื่อตามคนตาย
โยมคุณตาเป็นคนสุพรรณ
เล่าเรื่องถนนเรียบแม่น้ำเจ้าพระยา
เล่าเรื่องภูมิประเทศแถวนี้สมัยก่อน
โยมคุณตาเกิดหลังในหลวงหนึ่งเดือน
เล่าว่าวัดนี้เมื่อก่อนชื่อวัดสวนสน มีพระธุดงค์มาจากอีสาน ชาวบ้านเลยสร้างวัดให้
ฯลฯ

และโยมคุณตาเล่าว่าที่มาเขี่่ยๆผ้าตบชวาริมโป๊ะนี้ก็เพราะว่าอยากให้ปลามีที่ว่างสำหรับขึ้นมากินอาหาร มันจะได้ไม่ลำบาก

ข้อสุดท้ายนี่ซึ้งเลย โยมคุณตาน้ำใจงามมาก มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ รู้สึกโชคดีมากที่ได้คุยกันกับโยมคุณตา

ในโลกนี้ยังมีคนดีๆมีน้ำใจอีกมากมายที่เรายังหาไม่เจอ แต่ท่านเหล่านั้นรอเราอยู่ โดยเฉพาะคนดีๆมีน้ำใจที่อยู่กลางกายเรา หมั่นไปหาท่านบ่อยๆนะครับ เจริญพร